Dakwerken

De jongste dagen ziet de voorbijganger dat er nieuwe stellingen worden opgetrokken op het hoge kerkdak en rond de dakruiter, terwijl er op de stellingen van fase V – bovenste buitenborstwering plus waterafvoer – nog druk verder gewerkt wordt. Fase VI overlapt inderdaad voor een deel met fase V, en beide aannemers verstaan elkaar uitstekend en helpen elkaar wederzijds waar dat kan.

De hele organisatie van fase VI, die alle dakwerken van de hele kerk omvat behalve toren, doopkapel en sacristie, hangt voor een belangrijk deel af van de opties die moeten genomen worden voor de restauratie van de dakruiter, dat is het spitse torentje op het koor.

Al heel wat voorbereidend studiewerk was hiervoor gebeurd, maar die dakruiter zit zo vol met allerlei hout-werk dat hij voor een deel gewoon niet toegankelijk is en dus geen waarnemingen en opmetingen konden gedaan worden. Daarom is men nu begonnen met het optrekken van een bijzondere stelling tot op het dak en rond de dakruiter, en met de afname van een deel van de leien van deze laatste, zodat eindelijk de nodige vaststellingen gedaan konden worden.

Dit gebeurde door een uitgebreide groep van deskundigen die daarvoor speciaal naar Halle gekomen waren. Zowel de toegankelijkheid van het torentje als de confrontatie van de waarnemingen en inzichten van de vele technici lieten toe op een voormiddag een enorme vooruitgang te boeken, in een probleem dat alles behalve eenvoudig blijkt te zijn.

Het houtwerk is er op vele plaatsen verrot, dat was te verwachten, maar erger is dat de hoofdbalk van de hele constructie voor meer dan de helft doorrot blijkt te zijn. Daarenboven zit die dakruiter vol met velerlei eeuwenoude reparaties, stutten, wiggen, enz. die er op wijzen dat men er al van oudsher problemen mee had. Een voorname oorzaak hierbij is dat men bij de bouw van de dakruiter rond 1409, de hoofdbalk al voor de halve dikte doorgesneden had om de dwarse secundaire draagbalk er over heen te leggen. Door de opvatting van de constructie rust de hele last van om en bij de 17 ton op die ene hoofdbalk en die blijkt doorgezakt te zijn en met smeedijzer bij elkaar gehouden te worden.

Men zegt dat een klare probleemstelling al de helft van de oplossing is, maar dan blijft er nog altijd die lastige andere helft. Ofwel moet die kapotte hoofdbalk vervangen worden, ofwel moet een hulpconstructie zijn lasten overnemen. Uiteraard wordt er naar gestreefd de oorspronkelijke constructie zoveel mogelijk te behouden om historische redenen. Maar een bijzonder aspect hier is dat de hele zaak daar hoog in de lucht zweeft, en dat de beschikbare ruimte binnenin haast niet toelaat om er fatsoenlijk te werken. De zaak gaat nu in detail opgemeten worden, verder worden de houtverbindingen allemaal in kaart gebracht en op basis daarvan zal de groep van deskundigen binnen slechts drie weken (met dan nog een vakantieweek daartussen) de fundamentele beslissingen nemen over de wijze van restaureren. Dit is een prachtig voorbeeld van hoe, via een goed functionerend bouwteam, heel complexe en moeilijke problemen in een minimum van tijd kunnen opgelost worden en dus op geen enkel ogenblik de voortgang van de werken in gevaar brengen.

Een en ander belooft nog heel wat spectaculaire ogenblikken in deze fase van de restauratie.

PS. Van deze werken werd gebruik gemaakt om enkele tientallen leien al voorzichtig af te nemen om daarop de proeven te doen die nodig zijn om de beste methode te zoeken voor het reinigen en graveren ervan voor de leienactie.

Actualiteiten

De gerestaureerde doopvont is nog maar pas feestelijk terug in gebruik genomen of we vernemen dat het Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium, met de medewerking van de Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis, er een bijzondere wetenschappelijke publicatie gaat aan wijden. Naar verluidt zouden er heel wat nieuwe feiten en inzichten in aan bod komen.

Het bronzen Kristus-Koningbeeld aan de doopkapel maakte bij de restauratie van de doopkapel het voorwerp uit van een aandachtig onderzoek. Daarbij bleek dat dit bronzen beeld bijzonder fijn afgewerkt is, met bv. fijn kantwerk dat de kledij siert. Door de extreme bevuiling en de erosie is daarvan vandaag praktisch niets meer te zien. Fase VI omvat ook dit stukje restauratie, zodat deze laatste smet op de mooie restauratie van de doopkapel binnenkort ook zal verdwijnen.

oktober 2007

Deze website is een initiatief van
Basiliekpromotie Halle vzw in samenwerking met

Kerkraad Halle – Sint-Martinusparochie Halle – Basiliekpromotie Halle vzw – Stad Halle
Toerisme P&Z – Kon. Geschied- en Oudheidkkundige Kring Halle - Pro Arte Hallensis vzw

Met de financiële steun van:

Contact & Info
vzw Basiliekpromotie Halle

© Alle rechten voorbehouden Basiliekpromotie Halle vzw - Disclaimer | FR | EN | DE

X